🪷 ప్రతీత్య సముత్పాదం – 12 నిదానాలు
బుద్ధుడు చెప్పినట్టు దుఃఖం ఎలా పుడుతుంది అనే ప్రక్రియను తెలుపుతుంది ప్రతీత్య సముత్పాదం .
1. అవిద్య (Avidyā)
అజ్ఞానం. సత్యం తెలియకపోవడం.
అజ్ఞానం. సత్యం తెలియకపోవడం.
2. సంస్కారాలు (Saṅkhāra)
అజ్ఞానం వల్ల చేసే కర్మలు, అలవాట్లు.
అజ్ఞానం వల్ల చేసే కర్మలు, అలవాట్లు.
3. విజ్ఞానం (Vijñāna)
చైతన్యం లేదా స్పృహ.
చైతన్యం లేదా స్పృహ.
4. నామ–రూపం (Nāma–rūpa)
మనస్సు మరియు శరీరం.
మనస్సు మరియు శరీరం.
5. షడాయతనాలు (Ṣaḍāyatana)
కళ్ళు, చెవులు, ముక్కు, నాలుక, శరీరం, మనస్సు.
కళ్ళు, చెవులు, ముక్కు, నాలుక, శరీరం, మనస్సు.
6. స్పర్శ (Sparśa)
ఇంద్రియాలు వస్తువులను తాకడం.
ఇంద్రియాలు వస్తువులను తాకడం.
7. వేదన (Vedanā)
సుఖం, దుఃఖం లేదా తటస్థ అనుభూతి.
సుఖం, దుఃఖం లేదా తటస్థ అనుభూతి.
8. తృష్ణ (Tṛṣṇā)
కోరిక. మరింత కావాలి అనే తపన.
కోరిక. మరింత కావాలి అనే తపన.
9. ఉపాదానం (Upādāna)
ఆసక్తి, పట్టుదల.
ఆసక్తి, పట్టుదల.
10. భవ (Bhava)
కర్మ బలంతో ఏర్పడే జీవన స్థితి.
కర్మ బలంతో ఏర్పడే జీవన స్థితి.
11. జాతి (Jāti)
పుట్టుక.
పుట్టుక.
12. జరా–మరణం (Jarā-maraṇa)
ముసలితనం మరియు మరణం.
ముసలితనం మరియు మరణం.
సారాంశం:
అవిద్య → సంస్కారాలు → విజ్ఞానం → నామరూపం → షడాయతనాలు → స్పర్శ → వేదన → తృష్ణ → ఉపాదానం → భవ → జాతి → జరా–మరణం
అవిద్య → సంస్కారాలు → విజ్ఞానం → నామరూపం → షడాయతనాలు → స్పర్శ → వేదన → తృష్ణ → ఉపాదానం → భవ → జాతి → జరా–మరణం
